Raks nedir?
Sual: Raks, sima ve teganni nedir, haram mıdır?
CEVAP
Raks, eli, ayakları tempo ile oynatmak ve dans etmek demektir. Eskiden raks eden erkeğe rakkas, kadına da rakkase denirdi. İhtiyari olmayan, yani kendi elinden olmadan raksa vecd denir. Vecde gelmek, kendi elinde olmadığı için günah değildir.
Sima, nağmeli ses demektir. Nağmeli sesin de, mubah ve haram olanı vardır.
Aletsiz, çalgısız olan insan sesine, sima [teganni] denir. Çalgılı veya çalgıyla birlikte olan insan sesine gına [müzik] denir.
Büyük İslam âlimi seyyid Abdullah-i Dehlevi hazretleri buyuruyor ki:
Sima kalbi öldürür ve kalbde nifak hâsıl eder. (Mekatib-i şerife m.99)
Teganninin bir sünnet olan kısmı, bir de haram olan kısmı vardır:
Sünnet olan teganni, Kur’an-ı kerimi tecvide uyarak okumaktır. Teganni, kelimenin manasını deÄŸiÅŸtirmezse ve harfler, iki harf kadar uzamazsa, yalnız sesi güzelleÅŸtirip okumayı süslerse, caiz olur. Hatta namaz içinde de, namaz dışında da, müstehab olur.
Haram olan teganni, ırlamaktır, sesini hançeresinde tekrarlayıp türlü sesler çıkarmaktır. Harfleri, kelimeleri bozarak türlü sesler çıkarmak demektir. Bir hadis-i şerif meali şöyledir:
(İlk teganni eden şeytandır.) [Taberani]
Teganni yaparken harfler bozulursa haram, harfler bozulmazsa mekruh olur. Burada kelimeler bozuluyor. Kur’an-ı kerimi teganni ederek, yani kelimeleri bozarak okumak, caiz deÄŸildir.
Kalbde helal olan şeyin sevgisi [mesela Allah sevgisi] varsa, sima [ilahi, kaside gibi nağmeli sesler] onu artırıyorsa o kimsenin teganni dinlemesi helal olur. Kalbinde, dinimizin yasak ettiği bir şey olanın, teganni dinlemesi günah olur. (K. Saadet s.322)
Sima ancak, Allahü teâlâya müteveccih olanlara caizdir. (Dürr-ül mearif s.4)
Teganni ile okuyan bir imam arkasında kılınan namazın iadesi gerekir. (Halebi)
İmam-ı Rabbani hazretleri buyuruyor ki: İlahi ve kasideleri teganni ile okumak ve dinlemek, bizim yolumuzda yasaktır. (1/266 ve 3/7)
İmam, amel-i kesir olacak kadar teganni ederse namaz bozulur. (Ebussuud efendi fetvası)
Kur’an-ı kerimi, zikri, duayı, teganni ile okumanın haram olduğu, Bezzaziyye’de yazılıdır. (Berika)
Teganni ile okunan ezanı, Kur’an-ı kerimi ve mevlidleri dinlemek de günahtır. Kelimeleri bozmadan teganni etmek, yani sesi güzelleştirmek caizdir ve iyidir. (S. Ebediyye)
Teganni ile okuyan bir imamın arkasında kılınan namazın iadesi gerekir. (Halebi)
Teganni haramdır. (Tıbb-ün-nebevi)
Kur’an-ı kerimi teganni ile okumak ve dinlemek haramdır. Burhaneddin-i Mergınânî buyurdu ki:
Kur’an-ı kerimi teganni ile okuyan hafıza, ne güzel okudun demek, küfür olur. Tecdid-i iman gerekir. Kuhistânî de böyle yazmaktadır. (Dürr-ül-müntekâ)
Musiki ile okunan şeyleri dinlememeli. Cahil tarikatçılar teganni ile ilahi okuyorlar. Musikiden hâsıl olan şehvet lezzetlerine, ibadette lezzet hâsıl olduğunu, feyiz geldiğini sanıyorlar. Böyle sapıklar, Deccal’ın askeridir. Kur’an-ı kerimi, zikri ve duayı teganni ile okuyanları dinlememek gerekir. Tatarhaniyye fetva kitabı, bunları teganni ile okumanın haram olduğunda sözbirliği bulunduğunu yazmaktadır. (Birgivi vasiyetnamesi şerhi)
Kur’an-ı kerimi teganni ile okumak haramdır. (K. Saadet) [Tecvide uygun olarak teganni edilirse mahzuru olmaz.]
Mescitlerde Kur’an-ı kerimi teganni ile okuyanları nehyetmek farzdır. (İhya 2/823)
Tekkelerde ilahiler okuyarak raks etmek, oynamak, dönmek haramdır. (Hindiyye)
Sima esnasında raks günahtır. (Merec-ül-bahreyn)
Hiçbir âlim, hiçbir zamanda, teganninin mubah olduğunu söylememiştir. (Mültekıt)
Hak sevgisi ile sima dinleyen sıddık, nefse uyup dinleyen zındık olur. (Siyerül-aktab)
Şeyh-i ekber Muhyiddin-i Arabi hazretleri, zamanındaki sofileri sima ve rakstan men etmişti. (Mektubat-ı Masumiye 4/29)
Tasavvuf ehlinde meşhur olan sima ve raks iki türlüdür:
Birincisi, kalbin ve nefsin fani olmasından sonra, cemal veya celal sıfatlarının tecellisinde hâsıl olur ki, bunda aklın ve nefsin müdahalesi yoktur. Mevlana Celaleddin-i Rumi’nin ve Sünbül Sinan efendinin zikir, sima ve raksları böyle idi. Şah-ı Nakşibend hazretleri, (Biz, bunların yaptıklarına günah demeyiz) buyurdu.
İkincisi, bazı cahil ve gafil tarikatçıların, noksan akıllarına ve azgın nefislerine uyarak, bağırmaları ve zıplamalarıdır. (Makamat-i Mazheriyye m.11)
Kur’an-ı kerim okumaya, namaz kılmaya vakit bırakmayan her mubah iş mekruhtur. Tarikatçıların raks etmeleri, dönmeleri haramdır. Onları seyretmek de haramdır. Her çeşit çalgı çalmak haramdır. (Fetava-yı Hindiyye)
Eğlence veya para kazanmak için başkalarına şarkı söylemek haramdır. Çalgıyla raks etmek büyük günahtır. Sıkıntısını gidermek için, kendi kendine şarkı söylemek günah değildir. Çalgı olarak, yalnız kadınların düğünlerde def çalması caizdir. (Redd-ül-Muhtar)
Mevlidde, salihlerle salevat okumak, her zaman sevabdır; fakat buna haram karıştırmak, mesela çalgı, şarkı, raks gibi şeyler yapmak büyük günah olur. (Allame Zahirüddin bin Cafer)
Büyük âlim İbni Arabi hazretleri Fütuhat-ı Mekkiyye kitabında, raks ile ve dönerek olan simanın yasak olduğunu bildirmiştir. (Mektubat-ı Rabbani)
Raksla, sözle [şarkıyla, çalgıyla] başkalarını eğlendirenin şahitliği kabul edilmez. (Mecelle m. 1705)
Ney de, diğer çalgılar gibi, asla caiz değildir. Eğlence ve para kazanmak için şarkı söylemek haramdır. Her çalgıyı çalmak ve dinlemek, raks etmek caiz değildir. (Redd-ül-muhtar)
Allahü teâlânın aşkı ile dolmuş, evliyanın büyüklerinden olan Mevlana Celaleddin-i Rumi hazretleri, ney ve başka hiçbir çalgı çalmadı. Musiki dinlemedi ve raks etmedi. Zikrin kalble, sessiz olacağını Mesnevi’de bildirmektedir. (S. Ebediyye)
Misyonerlerin uydurduÄŸu hurafeler
|
İnternette dolaşan asırlık bayat hurafe
Sual: İnternette dolaşan Ş. Ahmet Vasiyetnamesi neyin nesidir? CEVAP 1950’de Şeyh Ahmet Vasiyetnamesi diye, İslam harfleri ile yazılı küçük bir risale okumuştum. Daha sonra bu risale kağıtlara basıldı. Şimdi internet çıkınca, misyonerler tarafından tekrar yayılmasına çalışıldığı görülüyor. Okuyucularımızın bu bayat hurafeye alet olmaması için tekrar yazmak zorunda kaldık. Zamanla bu yazı duruma göre değiştirilmiş. Eskiden bunu yazana Türbe bekçisi deniyordu. Daha sonra Harem anahtarının taşıyıcısı dendi. Şimdi ise, Türbe-i şerif hatibi deniyor. Bu adama rüyada denmiş ki: (Kıyamet alametleri çıkıyor. Çok yakında 3 gece güneş tutulacak üç gün sonra batıdan doğacak, Kur’an insanların gözüne görülmeyecektir. Kim vasiyetnameyi işitip de yazmazsa bir yere göndermezse, yüzü kara ola. Vallahülazim bu vasiyetnamede yanlışım varsa, öbür dünyaya imansız gideyim.) Bu, misyonerler tarafından dinimize hurafe sokmak için sinsice ve çok cahilce uydurulmuş bir hezeyan namedir. Maksatları, İslam’a hurafe sokmaya çalışmak, zihinleri bulandırmak, az da olsa, böyle basit yazılarla Müslümanları meşgul etmek, ciddi konulara eğilmeyi önlemektir. Eskiden (Yalan söylüyorsam kâfir olayım) denirken, şimdi Bu dünyadan imansız gideyim deniyor. Her iki sözü söyleyen Müslüman ise kâfir olur. Böyle yemin caiz değildir. Hadis-i şerifte, (Allah’tan başkası için yemin etmek şirktir) buyuruluyor. Bu hurafe yazılalı birkaç asır olduğu halde, bu Ş. Ahmet denilen hayali şahıs ölmeyip hâlâ misyonerler eliyle mesaj gönderiyor. Eski baskılarında, (Haber aldım ki, bu vasiyetin yalan olduğunu söyleyen birinin aynı gün oğlu ölmüş, bir doktor da bu vasiyeti dağıtmadığı için çıldırıp arabası ile bir dereye yuvarlanmış) deniyor. Tehditler sayıldıktan sonra, bu işe alet olacaklara ödüller dağıtıyor. Eskisinde, Bu vasiyeti yayan bir tüccar 90 bin lira kazanmış diyordu. Şimdi, bu 90 bin lirayı az diye yüz bin rubleye çıkarmış. Yeni baskısında ise, para miktarı hiç yok. 3 gün sonra güneş batıdan doğacak diyor, asırlar geçtiği halde hâlâ güneş batıdan doğmadı. Kıyametin kopması ile ilgili, Yehovacılar gibi çok kimseler tarihler vermişse de, hepsi yalan çıkmıştır. Dilek duası |
| Â |
Cinlerin zararları
CEVAP
Tam İlmihal Seadet-i Ebediyye kitabında özetle deniyor ki:
Cinlerin müslüman olanı ve olmayanı vardır. Müslüman olan cinlerden insanlara bir zarar gelmez. Bunlar, yalnız ibadet ederler. Ehl-i sünnet âlimleri bunları tanır. Salih insanlar gibi görünür ve sohbet ederler. Kâfir olan cinler, insanlara çeşitli şekilde zarar verirler. İnsandan ayrılmayıp her şekle girebilirler. Mesela mikrop şekline girip insanın damarlarında dolaşırlar. Yalnız müminlerin kalbine giremez ise de, kalbine vesvese verebilir. Keçi, yılan, kedi şekline girdikleri çok görülmüştür.
Kâfir cinler, iyi insan şekline de girip iyi ve faydalı şeyler de yaparlar. Kâfir ve fasıklarla arkadaşlık yapınca, hiç ayrılmayıp onları günaha ve küfre sokarlar.
Cinler ve şeytanlar rüyada da görülebilir. Çok güzel şekle girip ihtilama sebep olurlar.
Herkesin kâfir bir cin arkadaşı vardır. Melekler, insanları cinlerin zararından korur.
Âyet-i kerime ve dua okuyup, Allahü teâlâya sığınanlara da cinler bir şey yapamazlar.
İnsanlara, hastalıkların tedavilerini ve gerekli ilaç öğrettikleri, sara hastasının bedenine girip, ona zarar verdikleri, insanlara nazarlarının değdiği kitaplarda yazılıdır.
Cin üç sınıftır:
1- Rüzgar ve hava gibi olanlar.
2- Yerdeki böcek ve hayvancık gibi olanlar.
3- Dinin emir ve yasaklarına uymakla vazifeli olanlar ki bunlara hesap ve azap vardır.
Cin, ateş ve havadan yaratıldığı için çok latiftir, çabuk hareket eder, hafif bir çarpmada hemen ölürler. Ömürleri kısa, din bilgileri azdır ve kibirli olurlar, birbirleri ile hep dövüşür ve savaşırlar. Cinnin ölümü, yerde kaybolmakla olur. İhtiyarları, gençleşir, çocukluk haline döner ve ölüp yerde kaybolur.
Kâfir cinler, cinci ve büyücülerin bildirdiği insanlara sihir = büyü yaparlar. Hadika’daki hadis-i şerifte, (Sihir = büyü yapan, yaptıran ve inanan bizden değildir) buyuruluyor. Cinciler, falcılar ve yıldız nameye bakıp, sorulan her şeye cevap verenler büyücü sınıfına girerler. Bunlara gidip, söylediklerine, yaptıklarına inanmak, bazen doğru çıksa bile, Allah’tan başkasının her şeyi bildiğine ve her dilediğini yapacağına inanmak olup, küfür olur
Geçmiş şeyleri cinden sormak caiz, ileride olacak şeyleri sormak caiz değildir. Çünkü geleceği ve gaybı ancak Allahü teâlâ bilir. Kâfir cinler yalancı olduğu için olmuş şeyleri de görmeden gördük diyebilirler. Cinciye gidip, insanı cinden kurtardığına inanıp, ona ücret vermek caiz değildir.
Cinden kurtulmak için en tesirli silah Kelime-i temcid (La havle ve la kuvvete illa billahil aliyyil azim) ve istiğfar duasıdır. Bunları okuyandan, cinler kaçar ve büyü bozulur. Cin mektubu denilen duayı, yanında taşıyana veya evinde bulundurana cin gelmez, dadanmış olan cin de gider.
Âyet-el-kürsi, İhlas, Muavvizeteyn ve Fatiha surelerini sık sık okumak da, insanı cinden muhafaza eder. Bu âyet-i kerimeleri okumakla, bu mektubu taşımakla, şifa âyetlerini okumakla ve yazıp suyunu içmekle faydalanmak isteyenlerin Ehl-i sünnet itikadına uygun olarak doğru iman sahibi olması gerekir. Bunları yazanın ve kullananın itikadı doğru olmazsa ve haram işlerse, faydaları görülmez.
Cin ve şeytan şerrinden kurtulmak için ve sara hastalığına ve sihre, büyüye karşı koruyucu âyet denilen (ayat-ı hırz)ı yedi gün okumalı ve bu âyetleri üzerinde taşımalıdır.
Evliyanın ruhları, görünmeden de, görünerek de, sevdiklerine fayda verir ve belalardan korur. Onları tanımaya, sevmeye ve sevilmeye uğraşmalıdır. (Daha fazla bilgi için Seadet-i Ebediyye kitabına bakılmalı.)
Cin ve ÅŸeytan
Sual: Cinle şeytanın yaratılış bakımdan farkı nedir?
CEVAP
Şeytan da cin gibi, ateşle havadan yaratılmıştır; fakat cinde hava, şeytanda ateş fazladır. Cinlerin kâfir olanları olduğu gibi Müslüman olanları da vardır. Şeytanların ise hepsi kâfirdir. (Keşkül risalesi)
Göz Değmesi (NAZAR)
Kur’an-ı Kerim’de Hz. Yusuf Aleyhisselâm’ın kıssası anlatılırken Hz. Yakup Aleyhisselâm’ın oÄŸullarını Mısır’a gönderdiÄŸi vakit onların ÅŸehre girmeleri hakkında onlara şöyle tavsiyede bulunduÄŸu zikredilmektedir:
“(Yakup) dedi: OÄŸullarım! (Åžehre) hepiniz bir kapıdan girmeyin.
Ayrı ayrı kapılardan girin (ki size nazar deÄŸmesin.) Yine de Allah’ın takdir ettiÄŸi bir ÅŸeyi ben sizden gideremem.
Hüküm ancak Allah’ındır.
Ben ona güvenip dayandım.
Tevekkül edenler de yalnız ona güvenip dayanmalıdırlar. (Yusuf, 12/67)
Hafız Ä°bn-i Kesir, bu ayeti tefsir ederken Selef imamlarından naklettiÄŸine göre, Hz. Yakup Aleyhisselâm, küçük oÄŸlu Bünyamin’i hazırlayıp aÄŸabeyleri ile beraber Mısır’a göndereceÄŸi zaman Mısır’da ÅŸehre girerken hepsinin bir tek kapıdan deÄŸil, muhtelif kapılardan ÅŸehre girmelerini onlara emretmiÅŸti.
Hz. Yakup Aleyhisselâm’ın böyle davranmasının sebebi ÅŸu idi: Çünkü Hz. Yakup Aleyhisselâm, insanların, çocuklarına “nazar” etmelerinden korkuyordu. Zira onlar, çok güzel fizikî yapıya sahip idiler.
Yüce Allah (c.c.), kulu ve Resulü Hz. Muhammed (s.a.v.) Efendimize hitaben şöyle buyurmaktadır:
“DoÄŸrusu inkâr edenler, Kur’an’ı duydukları vakit (sana olan düşmanlıklarından dolayı) neredeyse gözleri ile seni yere sereceklerdi!
Hâlâ da (senin için): Mutlaka o, delidir! Diyorlar.
Halbuki Kur’an, bütün âlemler için bir öğütten baÅŸka bir ÅŸey deÄŸildir.” (Kalem, 68/51-52)
Bir kısım müfessirlerin beyanına göre, müşrikler, peygamberimiz tiz. Muhammed (s.a.v.) Efendimize olan kin ve hasedlerinden dolayı onu gözleri ile öldürmek istiyorlardı. Yani, gözleri ile ona nazar ediyorlar ve onu kıskanıyorlardı.
EÄŸer Allah (c.c.)’ın koruması olmasaydı, ona fenalık yapacaklardı.
Yüce Allah (c. c.), hasedcinin şerrinden kendisine sığınmamızı emretmektedir:
“De ki: (Karanlığı yarıp sabahı ortaya çıkaran) sabahın Rabbine sığınırım.
Yarattığı şeylerin şerrinden,
(Karanlık çöktüğü zaman) bastıran gecenin şerrinden,
Sihir yapmak için düğümlere üfleyen büyücülerin şerrinden,
Ve kıskandığı zaman kıskanç kiÅŸinin hasedinden (Allah’a sığınırım.)” (Felâk Suresi, 113/1-5)
Bu surenin son ayetinde, hased eden kimsenin hasedinden Allah (c.c.)’a sığınılması açık bir ÅŸekilde emrolunmaktadır,
Hasedci, Cenab-ı Hakk’ın, kuluna verdiÄŸi nimeti çekemez ve o nimetin yok olmasını ister.
Bu, genel bir tutumdur.
Hasedcinin nazar etmesini ve daha başka musibetleri içine alır.
Yukarıda zikrolunan ayetler, gözdeğmesinin hak ve gerçek olduğuna bir delildir.
EÄŸer gözdeÄŸmesi (nazar) diye bir olay olmasaydı, onun ÅŸerrinden Cenab-ı Hakk’a sığınmaya da gerek olmazdı.
Yine onun hak ve gerçek olduğuna dair sünnetten de deliller vardır.
İnsanlardan pekçoğu gözdeğmesi ile ilgili olaylara daima şahit olmuşlardır ve şahit olmaya devam etmektedirler.
Bazan bu gözdeğmesinin farkına varırlar ve onu bilirler.
Bazan da onu bilip anlayamazlar.
İnsanların başlarına gelen tecrübeler, zikredilenlerden çok daha fazladır.
Nice ölen kimseler vardır ki, onların ölüm sebepleri bilinmez.
Nice sağlam, kişiler de vardır ki, hasta olup yatağa düşerler fakat hastalıklarının gerçek sebebini bilmezler.
Nazar (gözdeğmesi), toplumda vâki olan bir hususdur.
Bazı kimselerin gözlerinde bir hâl vardır ki, konsantre olarak baktığı kişiye çeşitli zararlar verir.
Bir kısım âlimlere göre, insanların gözbebeklerinden ve parmak uçlarından görünmeyen ışınlar saçılmaktadır.
Gözdeğmesi gerçek olmakla beraber asıl sebebin ne olduğu bilinmemektedir.
Onu ancak Yüce Allah (c.c.) bilir.
Nasıl ki; mıknatıs, demiri kendine çeker. Fakat asıl çekme sebebini, onu yaratan Rabbimiz bilir. Nazar da öyledir.
Ä°mam Kastalanî diyor ki: “Bir çanak içinde süt olsa ve hayız gören bir kadın, elini o sütün içine soksa, o süt özelliÄŸini kaybeder ve bozulur.
EÄŸer temiz bir kadın, elini o sütün içine soksa, süte bir ÅŸey olmaz.”
Sebebini bilmediğimiz diğer şeyler de buna kıyas olunmalıdır.
Gözü değen bazı kimselerin anlattıklarına göre, bir şeye gıpta ile bakıp imrendikleri zaman onların gözlerinden bir hararet çıkmaktadır.
Gözdeğmesi ile ilgili olarak pekçok hadis-i şerifler de vardır.
Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz nazar olayının, yaşanan bir gerçek olduğunu dile getirmiş ve şöyle buyurmuştur:
“GözdeÄŸmesi hak ve gerçektir.” (Müslim. Abdullah b. Abbas (r.a.)’dan rivayet etmiÅŸtir.)
Hafız Ä°bn-i Hacer diyor ki: “Yani, kem göz ile nazar edip gözdeÄŸdirmek, toplumda var ve sabit olan bir ÅŸeydir.”
Ä°mam el-Kurtubî de gözdeÄŸmesinin sabit olduÄŸunu zikrederek şöyle demiÅŸtir: “Bu durum, ulemanın ittifak ettiÄŸi bir hususdur. Ancak bid’at ehli olan bir taife bunu inkâr etmiÅŸlerdir.
Onların görüşlerine karşı hadis-i şeriflerden pekçok deliller vardır.
Yine bu olayları müşahede eden pekçok kimseler mevcuttur.
Nice yiğitler vardır ki, gözdeğmesi, onları mezara koymuştur.
Nice güçlü develer vardır ki, nazar, onları da tencereye koymuştur.
Bütün bunların hepsi Cenab-ı Hakk’ın dilemesi ile olmaktadır.”
Yüce Allah (c.c.) şöyle buyurmaktadır:
“Onlar ise, Allah’ın izni olmaksızın kimseye bir zarar veremezler.” (Bkz. Bakara. 2/102.)
Aslı olmayan ve mesnedsiz bir şekilde inkâr yolunu seçerek şeriata ve akla muarız (karşı) olan kimseye iltifat olunmaz.
Allâme Ä°bn-i Kayyım diyor ki: “Vahiyden (dinden) ve akıldan nasibi olmayan bir taife, gözdeÄŸmesi iÅŸini geçersiz saymışlardır.
Onlara göre, bu nazar değme işi ancak bir evhamdan ibarettir. Onun aslı yoktur!
Bunlar akıl ve nakil bakımından insanların en cahilidirler.
Hicap (utanma) bakımından da insanların en kabasıdırlar.
Sıfatlarıyla,
Fiilleriyle ve tesirleriyle onlar, ruh ve nefisleri bilmekten uzaktırlar.
Akıllı olan kimseler, her ne kadar göz-deÄŸmesinin sebebi ve tesiri hakkında ihtilâf etseler de nazar meselesini inkâr etmezler.”
Hafız el-Hattâbî de gözdeÄŸmesi gerçeÄŸine deÄŸinmiÅŸ ve şöyle demiÅŸtir: “Kem gözle nazar eden kimsenin hain bakışı, karşısındaki ÅŸahsa zarar verir.”
GÖZ DEĞMESİNİN SEBEPLERİ
BilmiÅŸ ol ki;
Gözdeğmesi (nazar) iki sebepten dolayı olur:
Biri, şiddetli düşmanlıktır. Diğeri de, bir şeyi beğenip onu güzel bulmasıdır.
Resulüllah (s.a.v.) Efendimiz şöyle buyurmaktadır:
“GözdeÄŸmesi hak ve gerçektir. EÄŸer kaderin önüne geçen bir ÅŸey olsaydı, nazar, onun önüne geçerdi.” (Müslim, Abdullah b. Abbas (r.a.)’dan rivayet etmiÅŸtir.)
Bu hadis-i ÅŸerifte gözdeÄŸmesinin tesirine ve isabet etmesinin sür’atine iÅŸaret ve te’kid vardır.
Hz. Peygamber (s.a.v.) Efendimiz yine şöyle buyurmuştur:
“Allah (c.c.)’ın kaza ve kaderinden sonra benim ümmetimden ölenlerin çoÄŸu gözdeÄŸmesindendir.” (El-Bezzâr. Câbir b. Abdullah (r.a.)’dan rivayet etmiÅŸtir.)
El-Elbânî bu hadis-i ÅŸerif için “Sahih” demiÅŸtir.
Hafız Ä°bn-i Hacer de “Hasen” demiÅŸtir.
Bazı insanlar bu nazar olayını garip bulurlar.
Bazıları da dehşete kapılırlar. Bununla beraber olaylar onun varlığını tasdik etmektedir.
Nice kimse vardır ki, Allah (c.c.) ona bolca mal ve nimet vermiştir de bir hasedcinin nefsi o nimetlere takılmıştır. Böylece o adamın malı bir felâkete ve zarara uğramıştır. Yahut bütün malı ve mülkü yokolup gitmiştir.
Yine nice insanlar ve özellikle de bazı kadınlar vardır ki, Allah (c.c.) onlara son derece fizikî güzellik vermiştir de bir hasedcinin nefsi o güzelliklere takılmıştır.
Böylece o güzele bir felâket.
Yahut bir hastalık,
Ya da benzeri bir musibet gelmiştir de uzman doktorlar onun tedavisinden âciz kalmışlardır.
NAZARDAN KORUNMA TEDBÄ°RLERÄ°
Gözdeğmesi (nazar) illetine yakalanmadan önce korunmak için şu tedbirler alınmalıdır:
1) BÄ°RÄ°NCÄ° TEDBÄ°R: Sabah ve akÅŸam koruyucu dua, evrad ve zikirlere devam edilmelidir.
Onları okuyan kimseyi Allah (c.c.) nazardan muhafaza buyurur.
Okunacak sure ve dualar çoktur.
Bazıları şunlardır:
Fatiha Suresi,
Ayetü’l-Kürsî,
Felâk Suresi,
Nâs Suresi,
Peygamber (s.a.v.) Efendimiz’in okuduÄŸu muhtelif dualar.
Şimdi bunları açıklayalım:
a) Fatiha Suresi:
“Hamd, Âlemlerin Rabbi (olan) Allah’a mahsusdur.
O, Rahman ve Rahîm’dir.
Din gününün sahibidir.
Ancak sana kulluk ederiz ve yalnız senden yardım dileriz.
Bizi doÄŸru yola hidayet et.
Kendilerine nimet verdiklerinin yoluna (ilet). Gazaba uÄŸrayanların ve sapmışların yoluna deÄŸil.” (Fatiha, 1/1-7)
b) Ayetü’l-Kürsî:
“Allah, kendinden baÅŸka hiçbir ilâh bulunmayan (Allah)’dır.
O, Hayy ve Kayyûm’dur.
Onu ne bir uyku yakalar, ne de bir uyuklama.
Göklerde ve yerde bulunanların hepsi onundur.
Onun izni olmadan katında hiç kimse şefaat edemez.
O, (kullarının) yapmakta oldukları şeyleri ve önceden yaptıklarını bilir.
Onun dilemesi hariç, insanlar onun ilminden hiçbir şeyi tam olarak bilemezler.
Onun kürsüsü, gökleri ve yeri içine alır.
Onları koruyup gözetmek, kendisine ağır gelmez.
O yücedir, büyüktür.” (Bakara, 2/255)
c) Felâk Suresi:
“De ki: (Karanlığı yarıp sabahı ortaya çıkaran) sabahın Rabbine sığınırım.
Yarattığı şeylerin şerrinden,
(Karanlık çöktüğü zaman) bastıran gecenin şerrinden,
Sihir yapmak için düğümlere üfleyen büyücülerin şerrinden,
Ve kıskandığı zaman kıskanç kiÅŸinin hasedinden (Allah’a sığınırım.)” (Felâk, 113/1-5)
d) Nâs suresi:
“De ki: Ä°nsanlann Rabbine sığınırım. Ä°nsanların melikine (mutlak sahibine).
İnsanlann ilâhına (sığınırım.)
Sinsi vesvesecinin ÅŸerrinden.
İnsanlann kalplerine şüphe ve tereddüt sokan.
Gerek cinlerden, gerek insanlardan.” (Nâs, 114/1-6)
e) Peygamberimizin okuduÄŸu muhtelif Dualar:
Nazara karşı şu duayı okumalıdır:
“Yarattığı ÅŸeylerin ÅŸerrinden Allah (c. c.)’ in tam olan kelimelerine sığınırım.” (Ebu Davûd, Tıp, 19; Dârimî, Ä°sti’zan, 48; Muvatta, Ä°sti’zan, 34; Ahmed b. Hanbel, 4/430)
Yine şu duayı okumalıdır:
“Bütün ÅŸeytanlardan, zararlı hayvanlardan,
Kem gözlerden Allah (c.c.)’ın tam olan kelimelerine sığınırım.
Hiçbir iyinin ve kötünün yapamadığı ve Allah (c. c.) ‘in yaratıp vücuda getirdiÄŸi bütün ÅŸerlerin ÅŸerrinden,
Gökten inenlerin ve göğe çıkanların şerrinden,
Yerde bitenlerin ve yerden çıkanların şerrinden,
Gecenin ve gündüzün fitnelerinin şerrinden,
Ä°yilik için kapı çalan hariç, gece ve gündüz her kapı çalanın ÅŸerrinden Allah (c. c.) ‘ın tam olan kelimelerine sığınırım.
Ey Rahman (olan Allah’ım)” (Buharî, Kitabü’l-Enbiya, 10; Müslim, Kitabu’z-Zikr, 54, 55; Ebu Davud, Kitabu’t-Tıb, 19; Kitabu’l-Edeb, 98; Tirmizî, Kitabu’t-Tıb’, 18; Kitabu’d-Deavât, 40; Ahmed b. Hahbel, 2/181, 290, 375, 448, 4/57.)
Yine şu ayeti okumalıdır:
“DoÄŸrusu inkâr edenler, Kur’an’ı duydukları vakit (sana olan düşmanlıklarından dolayı) neredeyse gözleri ile seni yere sereceklerdi!
Hâlâ da (senin için) mutlaka o, delidir! Diyorlar.
Halbuki Kur’an, bütün âlemler için bir öğütten baÅŸka bir ÅŸey deÄŸildir.” (Kalem, 68/51,52.)
İnsanların ahvâline bakan kimse, nazar konusunda onlarda bir umursamazlık olduğunu görür. Oysa ki, bilhassa bebeklerin ve küçük çocukların şeriata uygun dualarla nazardan korunmaları gerekir.
Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz, Hz. Hasan (r.a.) ve Hz. Hüseyin (r.a.)’ı ÅŸu dua ile koruyordu:
“Sizi, bütün ÅŸeytanlardan, Zararlı hayvanlardan, Kem gözlerden, Allah (c.c.)’ın tam olan kelimelerine sığındırırım.” (Buharî, Abdullah b. Abbas (r.a.)’dan rivayet etmiÅŸtir.)
Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz, torunları olan Hz. Hasan (r.a.) ve Hz. Hüseyin (r.a.)’a hitaben yine şöyle derdi:
“Şüphesiz ki, sizin atanız (Ä°brahim Aleyhisselâm) Ä°smail’i ve Ä°shak’ı onlarla koruyordu.” (Buharî, Ä°bn-i Abbas (r.a.)’dan rivayet etmiÅŸtir.)
2) İKİNCİ TEDBİR: Nazar değmesinden korunma yollarından biri de, korktuğu ve şüphelendiği kişilerin yanında güzelliklerini teşhir etmemelidir.
Hafız el-BaÄŸavî “Åžerhü’s-Sünne” eserinde anlattığına göre, Hz. Osman b. Affan (r.a.) çok güzel bir çocuk görmüştü.
Bunun üzerine, onu nazardan korumak için çocuÄŸun velisine şöyle dedi: “Bu çocuÄŸun çenesine siyah boya sürerek onun güzelliÄŸini kamufle ediniz.”
3) ÜÇÜNCÜ TEDBİR: Gözdeğmesinden korunma yollarından biri de, görüp beğendiği bir şey hakkında, gören kişinin bereketle dua etmesidir.
Bir kimse, kendi gözünün başkasına zarar vermesinden korkarsa, ona baktığı zaman şöyle demelidir:
“Allah (c.c.) onu sana mübarek etsin.” (Benzer ifade ile Bkz. Ebu Davud. Nikâh, 36; Tirmizî, Nikâh, 7; Ä°bn-i Mâce, Ezan, 2; Ahmed b. Hanbel, Müsned, 3/281.)
Veya şöyle demelidir:
“Ya Rabbi! Ona mübarek eyle.” (Benzer ifade ile Bkz. Müslim, Zühd, 74; Ebu Davud, Vitir, 31; Nesaî, Zekât, 12; Ä°bn-i Mâce, Zühd, 8; Ahmed b. Hanbel, müsned, 3/108, 188, 5/77.)
Yahut şöyle demelidir:
“Mâşâallah (Allah ne güzel yapmış) Allah’tan baÅŸka kuvvet (sahibi) yoktur.” (Ebu Davud, Edeb, 101.)
Ya da buna benzer dualar etmelidir. O zaman Allah (c.c.)’ın izni ile zarar defolur gider.
Ebu Ãœmâme (r.a.)’dan rivayete göre, Âmir b. Rebîa, Sehl b. Huneyf e uÄŸramıştı.
O sırada Sehl b. Huneyf banyo yapıyordu.
Âmir b. Rebîa dedi ki: “Bugünkü gibi parlak bir cild görmedim.”
Bunun üzerine Sehl b. Huneyf in durumu değişti.
Çok geçmeden sar’a nöbetine tutuldu. Bayılıp yere düştü.
Gelip Peygamber (s.a.v.) Efendimiz’e haber verdiler.
Ona şöyle dediler: “Yâ Resûlallâh! Sehl’ in imdadına yetiÅŸ. Onu sar’a iletti tuttu ve yere düştü.”
Peygamber (s.a.v.) Efendimiz: “Kimin nazar etmesinden şüphe ediyorsunuz?” Diye sordu.
Dediler ki: “Âmir b. Rebîa’dan şüphe ediyoruz.”
Bunun üzerine Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz şöyle buyurdu:
“Sizden biriniz kardeÅŸinden hoÅŸuna giden bir ÅŸey gördüğü zaman onun mübarek olması için dua etsin.” (Ebu Ãœmâme rivayet etmiÅŸtir.)
Daha sonra bir kap suya okudu ve Âmir’in o su ile abdest almasını emretti.
Âmir de o su ile abdest aldı.
Ayrıca yüzünü yıkamasını, Kollarını dirseklere kadar yıkamasını, Dizlerini yıkamasını, Eteğinin iç kısmını yıkamasını,
Ve yine üzerine su dökmesini emretti.
Zührî diyor ki: “Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz ayrıca ona, kabı ters çevirmesini emretti.”
Hadis-i şerifte gözdeğmesinin ilacı beyan olunmuştur. Buna göre, nazar eden kimsenin abdest azalarını yıkadığı ve bilhassa cildine temas eden iç çamaşırlarını yıkadığı su alınır ve nazar olunan kimsenin arkasından dökülür.
Bir hadis-i şerifte Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz şöyle buyurmuştur:
“Sizden yıkamanız istenirse, yıkayınız.” (Müslim rivayet etmiÅŸtir.)
Yani, bir şahıs gelip de sizden birinizin abdest ve gusül suyundan elbisenin bir kısmına sürmek isterse, bunu yapsın. Bundan dolayı ona kızmasın, demektir.
Kendi nefsinden, baÅŸkasına nazar deÄŸmiÅŸ olmasından şüphelenen ve endiÅŸe duyan kimsenin yapması gereken ÅŸey, Allah (c.c.)’dan korkması ve gözdeÄŸmesine sebep olabilecek ÅŸeylerden sakınmasıdır.
Bunun için Allah (c.c.)’ı çokça zikretmeye devam etmelidir.
Ä°nsanlardan hoÅŸa giden bir ÅŸey gördüğü zaman Allah (c.c.)’dan, onu mübarek kılmasını dilemelidir.
Yüce Allah (c.c.)’ın, insanlara vermiÅŸ olduÄŸu nimetlere kesin olarak hased etmemelidir. Çünkü, eÄŸer onlara hased ederse, sanki Rabbine karşı itirazda bulunmuÅŸ gibi olur.
İşte bu da apaçık bir hüsrandır.
NAZAR DEÄžMESÄ°NDEN SONRA
Yukarıda, nazar değmemesi için alınacak tedbirler ve korunma çareleri açıklanmıştı.
Nazar değdikten sonra da şeriata uygun çareler vardır.
Kur’an-ı Kerim’de ve hadis-i ÅŸeriflerde bu hususa iÅŸaret eden deliller bulunmaktadır.
Yine şu sure ve ayetler dua maksadıyla okunmalıdır.
a) Fatiha Suresi,
b) Ayetü’l-Kürsî,
c) Felâk Suresi,
d) Nâs Suresi,
e) Ayrıca Cebrail Aleyhisselâm’ın, Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz’e okuduÄŸu ve öğrettiÄŸi ÅŸu dua okunmalıdır:
“Allah (c. c.) ‘in ismi ile sana rukye ederim (okuyup üflerim).
Sana eziyet veren her ÅŸeyin ÅŸerrinden,
Her nefsin yahut hased edenin kem gözünün şerrinden Allah (c.c.) sana şifa versin.
Allah (c.c.)’in ismi ile sana rukye ederim” (Buharî, Kitabu’t-Tıb, 38; Müslim, Kitabu’s-Selam, 40; Ebu Davud, Kitabu’t-Tıb. 19; Tirmizî, Kitabu’l-Cenâiz, 4; Ä°bn-i Mâce. Kitabu’t-Tıb, 36. 37; Ahmed b. Hanbel, Müsned. 6/332.)
Yine Resûlüllah (s. a.v.) Efendimiz’ in bir hastalığı olduÄŸu zaman Cebrail Aleyhisselâm gelir ve ÅŸu duayı okurdu:
“Allah (c.c.) ‘in ismi ile sana rukye ederim (okuyup üflerim). Allah (c.c.) bütün hastalıklardan sana ÅŸifa versin.
Hased ettiÄŸi zaman hased edenin ÅŸerrinden ve bütün kem gözlülerin ÅŸerrinden (seni korusun.)” (Müslim, Hz. ÂiÅŸe (r.a.)’dan rivayet .etmiÅŸtir.)
Bazı İslâm büyüklerinden nakledilmiştir ki; gözden sakınmanın şartı, iyilikleri, güzellikleri, zînetleri gizlemektir. Bir kimsenin kendisini, ailesini veya çocuğunu süsleyip el âleme teşhir etmesi uygun değildir.
Allâme Ä°bnu’l-Kayyım diyor ki: “Kim bu duaları okuyup tecrübe ederse, faydasının derecesini ve ona ne kadar çok ihtiyaç bulunduÄŸunu anlar. Bu dualar, nazar edenin tesirine mâni olur. Onu okuyan kimsenin imanının kuvvet derecesine göre nazarın etkisini giderir. Çünkü bu dualar silahdır. Silah ise, kullanana göre etkili olur.”
Kimi, tam merkezden vurur. Kimi de, ıskalar!
Abdullah es-Sâcî (r.a.)’ın anlattığına göre, kendisinin çok güzel bir devesi vardı.
Birgün devesine binerek yol arkadaÅŸları ile beraber sefere çıktı. Yolculardan biri vardı ki, gözü deÄŸerdi. Bu durumu bilenler Abdullah’ı uyardılar. Devesini o adamın gözünden sakınmasını söylediler. Abdullah o adamın, devesine bir zarar veremeyeceÄŸini söyleyip pek aldırmadı. Abdullah’ın sözlerini ve davranışını da o adama anlattılar. Adam, kendisini ispat etmek için Abdullah’ı kollamaya baÅŸladı. Bir mola sırasında Abdullah oradan ayrılınca, adam hemen gelerek deveye nazar etti. Biraz sonra deve hastalanıp yere düştü. O sırada Abdullah da çıkageldi. Deveyi o vaziyette görünce neler olduÄŸunu sordu.
Dediler ki: “Sen gidince hemen o adam gelip deveye nazar etti.
Hayvana bakınca o da bu hâle geldi.”
Bunun üzerine Abdullah: “O adamı bana gösterin” dedi.
Onlar da gösterdiler. Abdullah, adamın yanına varıp karşısında durdu.
Sonra şu duayı okudu:
“Allah (c.c.)’ın ismiyle hapsedenin hapsinden, Kuru taşın (ÅŸerrinden), Yakıcı kıvılcımın (ÅŸerrinden Allah ‘c.c.)’a sığınırım).
Nazar edenin gözdeğmesi, kendi aleyhine dönsün ve en sevdiği kişinin üzerine dönsün.
Gözünü çevirip de (sema’ ya) bak! Bir bozukluk görüyor musun? Sonra gözünü iki kez çevir de yine bak. Göz hor, Hakir, Bitkin ve ümidini kesmiÅŸ olarak tekrar sana döner.” (Bu duanın son kısmı, Mülk Suresi’nin 3. ce 4. ayetleridir. Bkz. Mülk, 67/3-4..)
Abdullah es-Sâcî bu duayı okuyunca gözdeğmesi kalktı.
Allah (c.c.)’ın izni ile devesi iyileÅŸti.
PEYGAMBERÄ°MÄ°ZÄ°N (s.a.v.) RUKYELERÄ°
Buharî’nin rivayetine göre, birgün Abdülaziz (r.a.), Hz. Sabit (r.a.) ile beraber Enes b. Mâlik (r.a.)’ın ziyaretine gitmiÅŸlerdi.
Hz. Sabit (r.a.): “Ya Ebâ Hamza! Biraz rahatsızım” dedi.
Hz. Enes b. Mâlik (r.a.): “Senin üzerine Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz’in rukyesini okuyayım mı?” diye sordu.
Hz. Sabit (r;a.): “Oku” dedi.
Hz. Enes b. Mâlik şu rukyeyi okudu:
“Ey insanların Rabbi! Zarar ve fitneyi gider. Åžifa ihsan et. Åžifa verici sensin. Senden baÅŸka ÅŸifa verecek olan hiçbir kimse yoktur. Öyle bir ÅŸifa ver ki, hastalıktan eser kalmasın.” (Buharî, Abdülaziz (r.a.)’dan rivayet etmiÅŸtir.)
Yine Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz hasta olan bazı ashabını eliyle sığayıp şöyle dua yapardı:
“Allah’ım! Ey insanların Rabbi! Zarar ve fitneyi gider. Ona ÅŸifa ver. Åžifa verici sensin. Senin ÅŸifandan baÅŸka ÅŸifa yoktur. Öyle bir ÅŸifa ver ki, hastalıktan eser kalmasın.” (Buharî. Hz. ÂiÅŸe (r.a.)’dan rivayet etmiÅŸtir.)
Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz yine şöyle buyurmuştur:
“Ey insanların Rabbi! Zarar ve fitneyi silip gider. Åžifa, senin (kudret) elindedir. Senden baÅŸka ona (yol) açıcı yoktur.” (Buharî, Hz. ÂiÅŸe (r.a.)’dan rivayet etmiÅŸtir.)
UYARILAR
1) BİRİNCİ UYARI: Gözdeğmesi (nazar) bazan insanlardan olur. Bazan da cinlerden olur.
Mü’minlerin annesi Ãœmmü Seleme (r.a.)’ dan rivayete göre, Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz, evinde bir kız görmüştü.
Kızın yüzünde bir değişme farketti ve şöyle buyurdu:
“Ona rukye yapınız (okuyup üfleyiniz). Çünkü onda gözdeÄŸmesi (nazar) vardır.” (Buharî ve Müslim, Ãœmmü Seleme (r.a.)’dan rivayet etmiÅŸlerdir.)
Hafız el-BaÄŸavî diyor ki: “Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz nazar deÄŸmesine iÅŸaret ederken cinlerden nazar deÄŸmiÅŸ olacağını kasdetmiÅŸtir.”
Deniliyor ki: “Cinlerin nazar etmesi, mızrak ucundan daha tesirlidir.”
Şüphe yok ki, insan kirli elbiselerini değişmek için çıkardığı vakit, Yahut tuvalet ihtiyacını gidermek için, Ya da bir başka sebeple avret yerini açtığı vakit cinlerin nazarından korunmak için dua etmelidir.
Bu da Cenab-ı Hakk’ın ismini zikretmekle olur.
Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz şöyle buyurmuştur:
“Onlardan (insanlardan) biri helaya girdiÄŸi zaman, baÅŸka bir rivayette, elbisesini çıkarıp bir yere koyduÄŸu zaman bismillah demesi, cinlerin gözleri ile AdemoÄŸlunun avret mahallinin arasında bir perdedir.” (Tirmizî. Sünen’inde ve Ahmed b. Hanbel de Müsned’inde rivayet etmiÅŸlerdir.)
2) Ä°KÄ°NCÄ° UYARI: Cenab-ı Hakk’ın ihsan ettiÄŸi saÄŸlığı, GüzelliÄŸi, Nâli olduÄŸu nimetler ve sair sebeplerle gözdeÄŸmesine hazır olan kimse, daima tedbirli olmalı ve kendisini teÅŸhir etmemelidir.
Özellikle kadınlar kendi güzelliklerini ve bilhassa kız çocuklarının güzelliklerini aşırı derecede teşhir etmemelidirler. Çünkü bunun sonucunda birçok üzücü olaylara şahit olunmaktadır.
Bu konuda şâir diyor ki:
Kemâl sahibi sevilir,
Olgunluk başta bir taçdır.
Fakat yeri gelince onu
Nazardan koruyan ayba muhtaçtır.
Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz Esma binti Umeys (r.a.)’a hitaben şöyle buyurmuÅŸtur:
“Bana ne oluyor ki, kardeÅŸoÄŸullarının cisimlerini zayıf görüyorum! Yardıma muhtaç duruma gelmiÅŸler.” (Müslim, Câbir b. Abdullah (r.a.)’dan rivayet etmiÅŸtir.)
Bunlar Hz. Cafer b. Ebu Tâlib’in çocukları idiler.
Esma dedi ki: “Onların bir hastalıkları yok. Fakat onlara nazar deÄŸdi.”
Bunun üzerine Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz şöyle buyurdu:
“(O halde) sen onlara rukye yap. (okuyup üfle.)” (Ahmed b. Hanbel. Müsned, 3/333.)
3) ÜÇÜNCÜ UYARI: İnsanlardan bazıları rukye tedavisi (okuyup üfleme) talep ettikleri zaman okuyan kişinin inancının sağlam olup olmadığını, Maksadını, İlmini araştırmıyorlar.
Bu sebeple de sahtekârlara, Büyücülere ve kötü maksadlı olanlara yöneliyorlar.
O bozguncular, yapıcı olmaktan çok yıkıcıdırlar.
Hatta onların içinde niceleri vardır ki, haram olan ÅŸeyleri, Yahut bid’atları, Ya da ÅŸirk olan ÅŸeyleri insanlara emrederler. Böyle kimselerin ÅŸerlerinden muhafaza etmesini Yüce Allah (c.c.)’dan dileriz.
Rukye (okuyup üfleme) talep eden kimseye gereken şey, dikkatli olması ve işini sağlam yapmasıdır. Yani, ya kendisi okumalı, Yahut da buna ehil olan imanlı ve ihlâslı kimseleri bulmalıdırlar.
Şunu da iyi bilmelidir ki; Eğer şeriatın uygun gördüğü şartlar uygun olmazsa, rukye yapmak caiz olmaz.
İslâm şeriatına uygun olan şartlar şunlardır:
a) Okunan ÅŸeyler, Kur’an-ı Kerim ayetleri ya da Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz’in okuyup tavsiye buyurduÄŸu dualar olmalıdır.
b) Ayet ve hadisler orijinal metni ile ve mânâsı bilinerek okunmalıdır.
c) Okuyanın ÅŸunu da çok iyi bilmesi gerekir ki, rukye’nin kendisi hiçbir tesir icra etmez.
Her ÅŸey Allah (c.c.)’ın takdiri ile olur.
Åžifayı verecek olan da bizzat Allah (c.c.)’ın kendisidir. O, bir ÅŸeyi sebep kılmıştır.
d) Aslı esası olmayan vehimlerden ve vesveselerden kaçınarak,
Vesile olacak fiili iÅŸleyerek sonucu Allah (c.c.)’a bırakmalı ve samimiyetle Cenab-ı Hakk’a tevekkül etmelidir.
Hz. Yusuf Aleyhisselâm’ın kıssasını anlatan ÅŸu ayetin mânâsını derin derin düşünmeliyiz:
“Ayrı ayrı kapılardan (ÅŸehre) girin (ki size nazar deÄŸmesin.) Yine de Allah’ın takdir ettiÄŸi bir ÅŸeyi ben sizden gideremem. Hüküm ancak Allah’ındır. Ben ona güvenip dayandım. Tevekkül edenler de yalnız ona güvenip dayanmalıdırlar.” (Bkz. Yusuf, 12/67.)
e) Bilmelidir ki, gözdeÄŸmesinden (nazardan) korunmak ve onu tedavi etmek, ancak Allah (c.c.)’dan ve onun Resûlü’nden gelen ÅŸeylerin doÄŸruluÄŸuna inanmakla mümkün olur.
Eğer bu konuda şüphe ve tereddütleri olursa, ilacın tesiri de azalır.
GiriÅŸ
Kullanıcı Adı
Åžifre
Beni Hatırla
Üye olmak için tıklayınız
Åžifremi unuttum
Bağlantılar
Haberler
Güncel Haberler
- Erdoğan, Başbuğ ile bugün görüşüyor
- ÖTV indirimi işsizliği rekordan döndürdü
- Özer Hurmacı resmen Fenerbahçe’de
- Sıfırda stoklar tükendi 2. ele ilgi arttı
- Trilyonluk tesislerin kapısına kilit vuruldu
- Tüketici BirliÄŸi’nden sanal tefeci uyarısı
- ABD’de tüketici lehine kart devrimi
- Bakan Ergün’ü isyan ettiren görüntü
- Salona yalnız 37 kişi gelince, ağladılar
- Sağcı ve sosyalistlerin cami kavgası
Hızlı Arama
Kelimeyi Yazın
Forumlar Haberler Makaleler Dosyalar Dini Siteler Ãœyeler Resim Galerisi
Kuran
E-Kart Bölümü
» Bayram & Kandil
» Doğa & Manzara
» Gül Çiçek
» Kutsal Mekanlar
» Mekke & Medine
» Mizah & Karikatür
» Sevgi & Dostluk
» Tebrik & Teşekkür
» İlginç & İbretlik
» Şehir & Şenlik
Sorularla Islamiyet
» Sorularla Islam
» Soru Sorun
» Nasıl Sorulur
Kurân-ı Kerim
» Elif-ba
» Cüzler (1-30)
» Online Hatim Dinle
» Kur’ân-ı Kerim Dinle
» Kur’ân Mucizeleri
» Ayetlerde Kuran’ın Fazileti
» Bazi Sure ve Ayetlerin Faziletleri
» Kur’an’ın Yazılış Tarihi
» Kur’an Okuma Adabı
» Hadislerde Kur’an’ın Fazileti
» Meâller
-E.M.Hamdi Yazır (Türkçe)
-Diyanet Meali (Türkçe)
-The Holy Quran (English)
-Der Heilige Kuran (Deutsch)
-De Heilige Kuran (Dutch)
-Bosnian Kuran-ı Kerim
-Kuran-ı Kerim (Arapça)
Bir Hadis
Said Ä°bnu’l-Âs (radıyallahu anh) anlatıyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdu ki: ‘Bir baba çocuÄŸuna güzel ahlâktan daha üstün bir miras bırakamaz’
Tirmizî,
